Blamstrain: Disfold

Soms vallen dingen je pas op als je met de neus op de feiten wordt gedrukt. Dat 2006 een fantastisch jaar is geweest voor ambient, bijvoorbeeld. Had ik na de prachtige albums van Klimek en Kaito al kunnen weten. Disfold van Blamstrain wijst me er op de valreep nog eens fijntjes op. En tja, om heel eerlijk te zijn: Blamstrain overtreft Klimek en Kaito met verve. Hoe dat komt? Eenvoudig: de verontrusting zit ‘m hier in het gevecht dat harmonie en disharmonie er continue voeren. Zonder dat er een overwinnaar is aan te wijzen. Dat alleen al maakt Disfold tot de perfecte soundtrack van de grote stad. Blamstrain is Juho Hietala, een Fin die eerder muziek uitbracht op diverse internetlabels en het Amerikaanse Merck en sublabel Narita. Geen heel opvallend werk. Disfold, zijn langspeeldebuut en verschenen op het Groningse Sending Orbs, is andere koek. Hietala trok vier jaar lang langs een keur aan wereldsteden, samplede omgevingsgeluiden en smeedde ze uiteindelijk samen tot deze prachtige soundtrack. Eentje die schuurt, bubbelt, krast en kraakt. Maar ook harmonieus voorbij glijdt, je langzaam inkapselt, je bij de strot grijpt en niet meer los laat. Zelden klonk ambient zo verontrustend en toch zo intens sereen.